hayal gücü...

sanat eseri gibi olmuş.

kafasını,gövdesini,kollarını,ellerini...

gözünü,kaşını.ağzını,burnunu yapmışsın.

tamamen senin eserin.

e hani nerde yüreği?

sol göğsünün altına sıcak bir yürek koydun mu?

unuttun mu?

üzülme...

olmazdı zaten.

işte o yüzdendir soğuk oluşu.

ellerin üşür.

sarılsan karşılık alamazsın...

öpmeye kalksan buz gibi.

gözlerinde hep aynı ifade...

dudaklarında donuk bir gülücük...

yüzünde umursamaz bir tavır...

ne bir jest,ne bir mimik.

sanırsın küçük dağları o yaratmış.

öylesine de mağrur.

ruhu yok ruhu.

koy kapının önüne...

sabaha kadar köpeğin olur.

sonra bir sabah...

kalkar,bakarsın perdeyi aralayıp...

aaaa....yok!

gitmiş.

ne bir veda...

ne de bir haber.

geride sadece...

üşümesin diye...

sevgiyle boynuna doladığın atkı.

o kadar.

bir kaç günlük anıların gelir aklına.

hüzünlenirsin.

oysa sen...

herşeyiyle sana ait...

ama sonsuza kadar senin olmayacak...

gideceğini bildiğin bir adamı sevmiştin.

kader değil yani.

budur zaten olması gereken.

işte o yüzden...

ne kadar da istesen...

"kardan kadın"... yapamazsın kızım.

sol göğsünün altında yürek koyamazsın çünkü.

veremezsin ruhunu.

ruhu olmayan şey...

herşey olabilir.

ama bir kadın...

asla.

sakın yanlış anlama...

"kardan adam" olmak...

ihtimal dahilinde de olsa...

erkeğe de yakışmaz.

söylemek üstediğim bu değil.

söylemek istediğim...

kardan olmak...

en çok kadına yakışmaz

uğraşma...

ne ellerin...

ne yüreğin...

ne de hayal gücün...

yetmez kardan bir kadın yapmaya.

hadi kızım...

sen kardan adamını yap...

beni de boş yere oyalama.

Hamdi ÖZGÜN