soğukta otobüs bekliyordu.
akşamın geç saatinde otobüs seyrek gelir oysa ki.
yanaşıp nereye gideceğini sordum.
bana biraz tersti gideceği yer.
kıyamadım.
ben de oraya gidiyorum gel bırakayım dedim.
sevinçle bindi.
üşümüştü.
kaloriferi açtım.
sohbete başladık.
yurtta kalıyormuş delikanlı.
eğitim fakültesi 2. sınıf öğrencisiymiş.
özel ders vermeye gelmiş.
yirmibeş lira günlük.
henüz ilk öğrencim ve bu ikinci haftam...
bir kişi daha bulursam...
öğlenleri sıcak bişeyler yiyebileceğim dedi gülerek.
günde üç ile sekiz lira arasında harcıyormuş.
daha fazla harcarsam ay sonunu getiremem dedi.
çoğu insan için bahşiş bile olmayan parayla...
bir gün geçiriyordu delikanlı.
es kaza bir kız arkadaşı filan gelse oturduğu cafeye...
utanma belası bir bardak çay ısmarlasa...
ertesi gün poğaca alacak parası yok.
otobüs kartında bir lira elli kuruşluk kontörü varmış.
cebinde de bir lira.
delikanlı adam.
yüreğinde umutlar...
cebinde bir lira.
öğrencisinin babası ders ücretini vereyim mi diye sormuş.
utanmış.
siz bilirsiniz demiş.
adam vermemiş.
muhtemelen unuttu abi dedi.
kapı kapanana kadar yüreğim ağzımda ha şimdi verir diye bekledim.
ama vermedi.
ben de isteyemedim dedi.
artık anlattıklarını duymuyordum.
anlatıyordu bişeyler daha ama...
ben başka boyuttaydım.
evinin önüne kadar götürdüm delikanlıyı.
mahçup,boynu eğik,utangaç bir tavırla kırk kez teşekkür ederken...
cüzdanımdan çıkarttığım yirmibeş lirayı uzattım.
haftaya bir kafede oturalım...
oğluma sadece bir saat ders ver.
bu da ücreti,peşinen veriyorum dedim.
abi ne dersi vericem ki ben diye sordu.
hiçbirşey...
bu anlattıklarını anlat yeter dedim.
parayı geri verir korkusuyla basıp gittim.
irtibat kuracağımız bir adres,tel filan alınıp verilmemişti.
gerek de yoktu.
bu yazıyı okusun oğlum... kafi.
şimdi.chp...
yok yok sizden vazgeçtim.
ecevitin köy-kent projesi...
ve ismet inönünün köy enistütileri dışında...
chp nin sosyal proje ürettiğini hatırlamıyorum ben.
sizin becerebileceğiniz halt değil bu.
çanakkale belediyesi.
size sesleniyorum.
alın size proje.
üniversite de okuyan öğrencilerden şehir içi ulaşıma para almayın kardeşim.
almayın ya.
atla deve değil bu.
benden üç lira fazla al.
onlardan alma.
ruhsat verdiğin inşaat şirketlerinden al.
işletmelerden al.
çalışan insanlardan al.
yaa ne bileyim al işte.
öğrencilerin dışında kim varsa al.
ama onlardan alma.çünkü...
onlar için bir lira...
yeri geliyor servet değerinde.
sosyal belediye mi olmaktı amacın...
işte sana fırsat.
ideolojik oluşumların,cemaatlerin...
itin,köpeğin,uğursuzun...
uyuşturucu satanların...
kadın satanların...
ellerine düşürme gençleri.
türkiyenin öncüsü ol bu konuda.
olmaz deme!
yapabilirsin,becerebilirsin.
ayrıca çanakkale...
inan bana...
yakışır sana.
Hamdi ÖZGÜN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder